บทความ
อาคารที่แอร์เย็นเกินไปในห้องประชุมที่ไม่มีใครใช้
ค่าใช้จ่ายที่ใหญ่ที่สุดของอาคารสำนักงานมักถูกใช้ไปกับพื้นที่ที่ไม่มีคนอยู่
เผยแพร่
ห้องประชุมชั้นสิบสี่ถูกจองไว้ตั้งแต่บ่ายโมงถึงห้าโมง ระบบปรับอากาศทำงานเต็มที่ตลอดสี่ชั่วโมง ไฟเปิดทุกดวง
การประชุมจริงเลิกตอนบ่ายสองครึ่ง คนเดินออกไปหมด ไม่มีใครกดยกเลิกการจอง เพราะไม่มีใครคิดว่าต้องทำ
เรื่องนี้เกิดขึ้นในทุกอาคารสำนักงาน ทุกวัน หลายห้องพร้อมกัน และมันไม่ปรากฏในรายงานใดเลย เพราะระบบจองบอกว่าห้องถูกใช้อยู่
ช่องว่างระหว่างการจองกับการใช้จริง
ข้อมูลการจองบอกความตั้งใจ ข้อมูลการใช้จริงบอกความจริง และสองอย่างนี้ต่างกันมากกว่าที่คนส่วนใหญ่คิด
ผู้จัดการอาคารที่มีแต่ข้อมูลการจอง จะสรุปว่าห้องประชุมไม่พอ และเสนอให้สร้างเพิ่ม ผู้จัดการที่มีข้อมูลการใช้จริงมักพบว่าห้องใหญ่ถูกจองสำหรับการประชุมสามคน และห้องเล็กว่างอยู่ตลอด
การแก้ปัญหาทั้งสองแบบมีต้นทุนต่างกันหลายเท่า
เซนเซอร์ที่คุ้มค่าที่สุด
เซนเซอร์ตรวจจับการมีคนอยู่ ราคาไม่แพง ติดตั้งง่าย และให้ข้อมูลที่เปลี่ยนการตัดสินใจได้ทันที ทั้งการปล่อยห้องคืนอัตโนมัติเมื่อไม่มีคนเข้าใช้ภายในสิบห้านาที และการปิดระบบปรับอากาศเมื่อห้องว่าง
เซนเซอร์คาร์บอนไดออกไซด์ บอกจำนวนคนโดยประมาณและคุณภาพอากาศ ซึ่งใช้ปรับปริมาณอากาศบริสุทธิ์ตามจำนวนคนจริงแทนการตั้งค่าคงที่ตามพื้นที่
การวัดพลังงานแยกโซน ถ้าวัดรวมทั้งอาคาร ก็บอกได้แค่ว่าใช้เท่าไร ถ้าวัดแยกโซน ก็บอกได้ว่าใช้ที่ไหนและช่วงไหนที่ผิดปกติ
งานซ่อมบำรุงที่มองเห็นได้
อีกครึ่งหนึ่งของงานบริหารอาคารคืองานซ่อมบำรุง ซึ่งในหลายอาคารยังทำงานผ่านการโทรแจ้งและสมุดบันทึก
ผลคือไม่มีใครตอบได้ว่าเดือนที่แล้วมีงานแจ้งซ่อมกี่รายการ รายการไหนใช้เวลานานที่สุด อุปกรณ์ตัวไหนเสียซ้ำ และผู้เช่ารายไหนที่รอนานที่สุดโดยเฉลี่ย
ระบบแจ้งซ่อมที่ผู้เช่าใช้ได้เองจากมือถือ พร้อมสถานะที่เห็นได้ ไม่ใช่เทคโนโลยีใหม่ แต่มันเปลี่ยนความสัมพันธ์กับผู้เช่ามากกว่าที่คาด เพราะสิ่งที่ทำให้คนหงุดหงิดมักไม่ใช่การรอ แต่คือการรอโดยไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน
ข้อควรระวังเรื่องเซนเซอร์กับคน
เซนเซอร์ในพื้นที่ทำงานเดินเข้าใกล้เรื่องการเฝ้าดูพนักงานได้ง่ายมาก
การนับว่ามีคนอยู่ในห้องหรือไม่ กับการรู้ว่าใครนั่งที่โต๊ะไหนนานเท่าไร เป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง อาคารที่ติดเซนเซอร์ระดับโต๊ะโดยไม่สื่อสารให้ชัด จะเจอการต่อต้านที่รุนแรงกว่าที่คาด และมักจบลงด้วยการถอดออก
ทางที่ปลอดภัยคือเก็บข้อมูลระดับพื้นที่ ไม่ใช่ระดับบุคคล และบอกให้ชัดตั้งแต่ต้นว่าเก็บอะไรและไม่เก็บอะไร
เริ่มจากชั้นเดียว
หนึ่งชั้น เซนเซอร์การมีคนอยู่ในห้องประชุมทุกห้อง และการวัดพลังงานของชั้นนั้น เก็บข้อมูลหนึ่งเดือน
สิ่งที่พบมักเพียงพอที่จะจ่ายค่าอุปกรณ์ของทั้งอาคาร และที่สำคัญกว่าคือมันเปลี่ยนบทสนทนาจากความเห็นเป็นข้อมูล
ที่ GIPSIC เราทำส่วนไหน
เราทำระบบสำนักงานอัจฉริยะ ระบบจองพื้นที่ และแพลตฟอร์มบริหารผู้เช่า ซึ่งเป็นสามส่วนที่ในทางปฏิบัติควรเป็นระบบเดียวกัน เพราะการจอง การใช้จริง และการเรียกเก็บค่าบริการ เป็นเรื่องเดียวกันในสายตาของผู้เช่า
เราออกแบบอุปกรณ์เอง เขียนเฟิร์มแวร์เอง และมีทีมติดตั้งของเราเอง จึงรับผิดชอบได้ทั้งเส้นตั้งแต่เซนเซอร์บนฝ้าจนถึงหน้าจอของผู้จัดการอาคาร
อยากคุยเรื่องอาคารของคุณ ติดต่อเราได้
เกี่ยวกับผู้เขียน
ฟิล์ม — วิสิฏฐ์ ครับ ทำธุรกิจเป็นหลัก แต่ยังลงมือทำ BA เองอยู่บ่อยกว่าที่ควร และเขียนโค้ดได้ประปรายทั้งหน้าบ้านหลังบ้าน มีธุรกิจเล็ก ๆ อยู่สองสามบริษัท ติดตามวงการเทคโนโลยีและธุรกิจแบบคลั่งไคล้ ทั้งในไทยและต่างประเทศ นอกเวลางานชอบฟิสิกส์ ดาราศาสตร์ งาน DIY และเรื่องเน็ตเวิร์ก เปิดเพลงฟังตลอดเวลาแต่ร้องไม่เป็น ชอบเล่นดนตรีทั้งที่เล่นได้ไม่ค่อยดี เล่นกีฬาหลายอย่าง โดยเฉพาะกีฬาที่ใช้แร็กเกต ไม่ได้ชอบเที่ยวเท่าไร แต่ชอบพามิ้นท์ไปเที่ยวที่ต่าง ๆ ทั่วโลก เป็นคนกลัว เอ้ย รักเมีย เสียอยู่อย่างเดียวคือแทบไม่เล่นเกม
เขียนร่วมกับ Claude Opus 5